Bügüne kadar Temel Fıkraları kategorisine eklediğim en komik fıkralardan birisi, biraz belaltı fıkra ama olsun sonu güzel =)

İstanbul’un Belediye Otobüsleri malüm.
Ağzına kadar kalabalık olur.

Birgün Otobüs durağında insanlar sıra ile Otobüs’ün gelmesini bekliyorlardı.
Birinci sırada dar etekli bir kadın, ikinci sırada ise Temel uşağı vardı. Otobüs geldi.

Dar etekli kadın otobüs merdivenine ayağını attı.Ne varki eteği dar olduğu için bir türlü binemedi.

Elini arkaya atıp bir düğme çözdü. Yine denedi olmadı.Bir düğme daha yine yok.Herkes bağırıp çağırırken,Temel kadını kucakladığı gibi otobüsün bir köşesine bıraktı.

Otobüs hareket ettikten beş dakika sonra kadın Temel’in yanına gelerek;
Kadın:
- Beyfendi,sen benim kocam mısın da beni kucaklıyorsun?
Temel:
- Ula,Sen penim karım mısın da ki saattir penim pantalonum düğmelerini açaysun.

Nasreddin Hoca ile arkadaşları Konya‘da bir eve akşam yemeğine davet edilmişler. Ev eski ve ahşap, bastıkça tahtalar gıcırdıyor, hoca laf atmış :
-Evin tahtaları ses veriyor!
Adam ukala ya :
-Bizim ev pek sofudur, ara sıra zikreder!
Hoca laf altında kalır mı :
-Ya aşka gelip secdeye varırsa?

Temel komutanının karşısına çıktı izin istedi.
komutan sebep sordu:
Efendum karim çocuğumuzun çok hasta oldiğini yazmiş da.
Komutan Yalan söylüyorsun.
Çünkü sana gelen mektubu ben de okunum hiç öyle bir şey yazmıyordu.
Temel selam verdi,tam kapıdan çıkarken,döndü ve samimiyetle :Komutanım dedi.
İkimizde yalancıyiz anlaşilan çünkü ben evli değulum.

Brejnev, Küba’ya gelecekmiş. Kübalılar toplanmış, bir hoşluk yapacaklar. Ülkenin en iyi ressamına başvurmuşlar.
Bir tablo yap. Adı “Brejnev Küba da” olsun diye.
Ressam: ” – Hadi oradan” demiş. ”
- Ben adamı görmedim bile. Adam hayatında Küba’ya gelmedi.
Şimdi ben nasıl “Brejnev Küba da” diye atmasyondan resim yaparım?”

Tesadüf bu ya. Bizim Temel, puro almaya Havana’ya gelmiş o sırada. Sıkıntıyı duymuş. ” – Ben size istediğiniz tabloyu yaparım. Bana bir sandık puro verirseniz” diye. Vermişler. Temel bir hafta sonra, Kübalılar’ı çağırmış. ” – İşte tablonuz” demiş.
Tuvalin üzerini örten bezi hızla aşağı çekivermiş. Kübalılar da donuvermişler. Tabloda, yatakta iki kişi, al takke ver külah.
” – Bu ne?” diye gürlemiş Turizm Bakanı.
” – Bu ne?.. Bu kadın kim?..”
” – Brejnev’in karısı!” demiş, Temel.
” – Peki bu üstündeki adam kim?”
” – Brejnev’in uşağı!..”
” – Peki Brejnev nerde ulan!..”
” – Brejnev Küba’da” demiş Temel!

Nasreddin Hoca sürekli ikilemeli konusan bir arabaciya bir gün der ki:
“Efendi, benim esyalar tasinacak, gel de tasi” Arabaci,
“Neler var” diye sorar. Hoca,
“Dolap molap, yatak matak, sandalye mandalye” der. Arabaci,
“50 Akceni alirim Hoca” der. Hoca,
“Olur” der. Arabaci esyalari tasir, Hoca adama 25 Akce verir. Adam,
“Hoca, bu paranin yarisi” der. Hoca,
“Iyi ya iste, sen de esyalarin yarisini tasidin, dolapi götürdün, molap kaldi, yatagi götürdün, matak kaldi”der.